bali'den insan manzaraları



Seyahatlerde insan fotoğrafı çekmeyi çok severim, yüzler en az mekanlar kadar bir şeyler söyler insana. Fakat çok da çekinirim. Daha önce bahsettim mi bilmiyorum ama adalıların (ve genel olarak Endonezyalılar'ın) fotoğraf çektirmekle araları iyi. Elimde fotoğraf makinesini görünce hemen poz verip fotoğraflarını çekmemi istiyorlar. Bu tabii ki pek çok duvarı daha ilk baştan aşmanıza neden oluyor. Bu iki Balili hanım da gezerken Clezio'yu beğendiler, onu ortalarına oturtup onunla fotoğraf çektirmek istediler. Clezio'lu resmi koymadım ama:)

Bu dört kafadar da fotoğraf makinesini görünce hemen poz verenlerden. 

 Fakat (sanırım) bu poz annelerinin içine sinmedi. 

Onları güzelce hizaya soktu.

Haliyle biraz daha ciddi ve tutuk bir poz oldu. Neyse ki muzunu anneye kaptırmadı bizimkisi.
 Bu kızlar hello hello diye beni yanlarına çağırdılar. Pozları hazırdı.
 Ama tabii ki tek bir pozla yetinmeyeceklerdi.

 Hemen yer değiştirdiler. Bu zafer işaretini çok seviyorlar, söyleyeyim.


 Ve en son poz!

Yorumlar

  1. Anneleri komutan gibiymiş :)

    YanıtlaSil
  2. hah hah, kesinlikle:) ama o kadar doğal bir hali vardı bunu yaparken, bayıldım!

    YanıtlaSil
  3. Çok güzel yaa.

    Çok merak ediyorum oralarda yağmur yağdığında havalar bizim buralardaki gibi soğuyor mu?

    İnşallah bir gün mutlaka sizin bu resimleri çektiğiniz yerlere gideceğim, biraz daha dayanayım ölmemek için...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çağatay yağmur yağsa da yağmasa da orada hep yaz havası var.
      Bir an önce oraları görmen dileğiyle:) Sevgiler.

      Sil
  4. blog çalışmalarınızda başarılar dilerim.
    http://jakopapaganbakimi.blogspot.com

    YanıtlaSil
  5. teşekkür ederim. sizinle daha önce papağanlarla ilgili yazışmıştık, hatırladım.
    papağanlarla ilgili detaylı bilgiler var, ilgilenlere buradan duyurmuş olayım ben de.
    bir papağanla birlikte yaşamak son derece renkli bir şey olmalı. en son tayland'da papağanlarla ilgili küçük bir anım oldu. her sabah günaydın (sawadee kha) diye uyandırıyordu pansiyonda kalanları. o sesin bir kuştan çıktığına inanamamıştım.
    sevgiler.

    YanıtlaSil
  6. Bu bloğa ulaşmış olmaktan dolayı çok mutlu oldum. Seyahat yazıları okumayı çok severim. Singapur yazımda da belirttiğim gibi, bu seyahatlerde blog yazma fikrim olmadığı için fotoğraflarım amaca yönelik olmadı. Bundan sonrakilerde olur artık :)
    Çok keyifli bir anlatım olmuş. Ne kadar da mutlu olmuşlar fotoğrafları çekildiği için :)
    Sevgilerimle..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba Heyyfi,
      Blogu sevmene çok sevindim. Düzenli yazamıyorum maalesef...
      Seyahat yazılarını ben de seviyorum. Herkesin gezerken dikkat ettiği şeyler başka oluyor, onları keşfetmek harika!
      Ben de son seyahatlerimde blogu düşünüp fotoğraf çekmeye başladım. Özellikle yemek fotolarına bayılıyorum:)
      sevgiler!

      Sil

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar