haritada bir nokta

Seyahatlerde insan fotoğrafı çekmeyi çok severim, yüzler en az mekanlar kadar bir şeyler söyler insana. Fakat çok da çekinirim. Daha önce bahsettim mi bilmiyorum ama adalıların (ve genel olarak Endonezyalılar'ın) fotoğraf çektirmekle araları iyi. Elimde fotoğraf makinesini görünce hemen poz verip fotoğraflarını çekmemi istiyorlar. Bu tabii ki pek çok duvarı daha ilk baştan aşmanıza neden oluyor. Bu iki Balili hanım da gezerken Clezio'yu beğendiler, onu ortalarına oturtup onunla fotoğraf çektirmek istediler. Clezio'lu resmi koymadım ama:) Bu dört kafadar da fotoğraf makinesini görünce hemen poz verenlerden.   Fakat (sanırım) bu poz annelerinin içine sinmedi.  Onları güzelce hizaya soktu. Haliyle biraz daha ciddi ve tutuk bir poz oldu. Neyse ki muzunu anneye kaptırmadı bizimkisi.  Bu kızlar hello hello diye beni yanlarına çağırdılar. Pozları hazırdı.  Ama tabii ki tek bir pozla yetinmeyeceklerdi.  Hemen yer değiştirdiler. Bu zaf...