haritada bir nokta

Umman'da son gecemizi, Muskat'a 15 km. uzaklıkta bir koyun kenarında yer alan Oman Dive Center 'ın bungalovlarında geçiriyoruz. Koyun sularının bazı dönemlerde gel-git etkisiyle çekildiği ve sığlaştığı söyleniyor, biz sanırım suların çekilmediği bir döneme denk gelmiştik. Ahşap ve sazdan kulübemiz! Burası kalmak için son derece sakin ve güzel bir yer. Gece yıldızlar bir harika! Umman'da gece de gündüz de gökyüzü ayrı güzel. Gelgelelim sabah odada göz göze geldiğim  şöyle bir davetsiz misafir  bende bir heyecan yaratıyor tabii.  Açık havada duş.   Suyun durgunluğu ve berraklığı inanılmaz ama Şubat ayı olması nedeniyle biraz soğuk. Yine de insan girince alışıyor:) Avrupalı bebeler her zamanki su soğukmuş filan bana mısın demiyorlar.    Şubat ayı olduğundan mıdır bilmiyorum ama turistlerle dolup taşan bir yer değil. Yaz sıcaklarında buraya gelen oluyor mudur, merak ediyorum. O gece uçağımız olduğundan fazla kalamıyoruz. Oman Dive Ce...

Bir şehre gittiğimde az çok o şehirle ilgili kafamda bir resim olur. Apar topar gittiğim Muskat'ta  beni neyin beklediğini bilmiyordum ve geldikten sonra anladım ki burası gördüğüm hiç bir şehre benzemiyor. İki doğal liman üzerine kurulan Muskat, şehrin iç kesimlerine kadar uzanan dağların da etkisiyle dağınık bir şehir. Kuş uçuşu birbirine yakın olan yerler arasında epey mesafe katetmeniz gerekebiliyor. Yukarıda, limanlardan birinin olduğu bölge Mutrah görünüyor. Ummanlılar denizci bir millet. Hatta 1001 Gece Masalları 'nın denizci Sinbad 'ını da sahipleniyorlar. Her ne kadar bir masal karakteri de olsa -Iraklılara sorsanız bir Bağdatlı olan- Sinbad Umman için önemli bir simge. Sinbad 'ın Umman 'ın eski başkenti Sohar 'da doğduğuna inanılıyor.  1700 kilometrelik bir kıyı şeridi olan  Umman 'ın en karakteristik anıtları tarihi kaleleri ve hisarları. Göremediğim ve içimde kalan  Nizwa kalesi , ülkenin en görkemli ve en fazla ziyaret edilen anıtı. ...

"Çöl çok güzel" dedi küçük prens, "çünkü bir yerlerinde bir kuyu gizliyor." Gerçek bir kum çölünü ilk kez Umman 'da görüyorum. Daha önce çöl benim için, filmlerden gördüğüm, kitaplardan okuduğum bir şey. Orada da çoğunlukla ya egzotikleştirme merakıyla methiyeler düzülür ya da tekinsizliği anlatılırdı. Birtakım "Batılı" karakterler orada kendini bulur veya hepten çıldırırdı. Paul Bowles'un büyük bir kısmı Sahra Çölü 'nde geçen " Esirgeyen Gökyüzü " kitabı geliyor aklıma. (Sonuna kadar okuyamamıştım. Bertolucci'nin aynı kitaptan uyarladığı filmini izlemeyi başarmıştım. Yine de kitap daha iyi bir referans.) New York'lu "nevrotik" bir çiftin çölle imtihanı. Bir yerinde şöyle bir söz vardır gezginle turist ayrımı üzerine: Turist gezinin en başında eve ne zaman döneceğini bilir. Oysa bir gezginin ne zaman döneceği, hatta dönüp dönmeyeceği bile belli değildir." Yazar da, roman yazmak için geldiği Tanc...