bangkok'ta ilk gün: büyük saray

Uyandığımda mavi bir gök bulmak şaşırtıyor ve sevindiriyor beni. Hava sıcak! Büyük Saray'a gitmek için bota biniyorum. Büyük Saray, görkemli bir yapılar kompleksi. 1920'lere kadar kraliyet sarayıymış. Şimdi sadece bazı özel kraliyet törenlerinde kullanılıyormuş. Özellikle Güneydoğu Asya'da hiç tapınak gezmemiş olanlar için etkileyici bir deneyim olabilir bu gezi. 

İki öneri: 1. Saraya giderken kıyafetinize dikkat edin! Şortla veya askılı ya da kolsuz bluzlarla girilmiyor. Kimi zaman sandaletlere de izin vermediklerini duydum. Girişinde kıyafeti uygun olmayanlara kıyafet veriliyor. Yine de en iyisi hazırlıklı gitmek. Bir de turistleri kafalamaya çalışanlar olabiliyor. 2. Yanınıza su almayı unutmayın!

Girişte rehberle birlikte gezen neşeli bir grup görüyorum. Rehber nereden geldiniz diye sorunca "İsrail" diyorlar. O sırada yan taraftan beyaz, uzun bir entari giymiş, sevimli biri atılıyor: "Biz de İranlıyız. İranlılar İsrailliler'i sevmez derler ama öyle bir şey yok. Biz sizi seviyoruz," diyor. Derken İsrailli gruptan biri, "benim babam da İran'dan gelmiş," diyor. Ağlayacağım şimdi ;) Gezginlerin ruh hali bir başka. Naifim naifsin naifler! Ben de bir laf atayım mı diyorum ama içedönük gezgin halim baskın çıkıyor. Yine de "Fotoğrafınızı çekebilirim," diyorum. Herkesin makinasıyla ayrı ayrı fotolar çekiyorum. Ortadoğu barışına küçük de olsa bir katkım olduysa ne ala!

218.000 m2'lik alanda yer alan sarayın etrafı duvarlarla çevrilmiş. Saraydaki yapılar 18. yüzyıldan bu yana organik bir şekilde eklendiğinden yapıların yerleşiminde belli bir simetrik düzen yok.

Tapınakların önünde, üzerinde geleneksel kıyafetler olan zebaniler (demon), stupa'ların altında maymunlar bu yapıları koruyan efsanevi güçler.

 Aynı karakterlerle, akşam izlediğim Khon dansında da karşılaşıyorum. Karakterlerin üzerlerindeki işlemeli kıyafetler, aynı zamanda yapıların bezemesini çağrıştırıyor bana.

Renkli camdan bezemeler, yapıları eldiven gibi sarıyor. Gördüğüm en parıltılı saray bu olmalı. Hem camlar, hem de altın kaplamalar güneş altında göz alıcı bir şekilde parlıyor. Kimi duvarlara da destanlardan sahneler resmedilmiş. Aslında bu duvar resimlerinin her biri Hint destanı Ramayana'dan bir hikayeye karşılık geliyor. Boyası çıkan duvar resimleri zaman zaman yenileniyormuş. Altın kaplamanın kullanıldığı bu resimlere ciddi bir bütçe ayrıldığı söyleniyor ve duvarlara dokunulmaması gerektiği özellikle belirtiliyor.

Zümrüt Buda Tapınağı'nın olduğu kısım ben oradayken kapalı olduğundan içini göremedim ama dışarıdan da gayet görkemli bir yapı. Zümrüt Buda dense de tapınağın içinde yeşim taşından oyulmuş bir Buda heykeli var. 

Bu tapınağın arkasında, yatan Buda'nın olduğu Wat Pho yer alıyor. 46 metre uzunluğundaki Buda, aşağıdaki yarım yamalak fotoğraftan da anlaşılacağı gibi fotoğrafını çekerken beni epey zorladı;)

Buda'nın, üzerinde laksana'ların yer aldığı 5 metre uzunluğundaki, sedef kakmalı ayağı.

Saray'dan çıkıp daha sakin bir bölgeye geliyorum. Etrafım heykeller, küçük kayalar ve çiçeklerle dolu. Gezdiğiniz yerleri, o yapılarla baş başa olabileceğiniz sakinlikte dolaşmak bir ayrıcalık olsa gerek. Çünkü aklımda en çok, o heykellerle dolu sessizlikte biraz soluklandığım ve sıcağa rağmen canımın güzel bir çay çektiği bu köşe kalıyor. (Ve işin güzeli, dileğim gerçek oluyor!)