Seyahatlerde insan fotoğrafı çekmeyi çok severim, yüzler en az mekanlar kadar bir şeyler söyler insana. Fakat çok da çekinirim. Daha önce bahsettim mi bilmiyorum ama adalıların (ve genel olarak Endonezyalılar'ın) fotoğraf çektirmekle araları iyi. Elimde fotoğraf makinesini görünce hemen poz verip fotoğraflarını çekmemi istiyorlar. Bu tabii ki pek çok duvarı daha ilk baştan aşmanıza neden oluyor. Bu iki Balili hanım da gezerken Clezio'yu beğendiler, onu ortalarına oturtup onunla fotoğraf çektirmek istediler. Clezio'lu resmi koymadım ama:)
Bu kızlar hello hello diye beni yanlarına çağırdılar. Pozları hazırdı.
Ama tabii ki tek bir pozla yetinmeyeceklerdi.
Hemen yer değiştirdiler. Bu zafer işaretini çok seviyorlar, söyleyeyim.
Ve en son poz!
Ama tabii ki tek bir pozla yetinmeyeceklerdi.
Hemen yer değiştirdiler. Bu zafer işaretini çok seviyorlar, söyleyeyim.
Ve en son poz!
Anneleri komutan gibiymiş :)
YanıtlaSilhah hah, kesinlikle:) ama o kadar doğal bir hali vardı bunu yaparken, bayıldım!
YanıtlaSilÇok güzel yaa.
YanıtlaSilÇok merak ediyorum oralarda yağmur yağdığında havalar bizim buralardaki gibi soğuyor mu?
İnşallah bir gün mutlaka sizin bu resimleri çektiğiniz yerlere gideceğim, biraz daha dayanayım ölmemek için...
Çağatay yağmur yağsa da yağmasa da orada hep yaz havası var.
SilBir an önce oraları görmen dileğiyle:) Sevgiler.
blog çalışmalarınızda başarılar dilerim.
YanıtlaSilhttp://jakopapaganbakimi.blogspot.com
teşekkür ederim. sizinle daha önce papağanlarla ilgili yazışmıştık, hatırladım.
YanıtlaSilpapağanlarla ilgili detaylı bilgiler var, ilgilenlere buradan duyurmuş olayım ben de.
bir papağanla birlikte yaşamak son derece renkli bir şey olmalı. en son tayland'da papağanlarla ilgili küçük bir anım oldu. her sabah günaydın (sawadee kha) diye uyandırıyordu pansiyonda kalanları. o sesin bir kuştan çıktığına inanamamıştım.
sevgiler.
Bu bloğa ulaşmış olmaktan dolayı çok mutlu oldum. Seyahat yazıları okumayı çok severim. Singapur yazımda da belirttiğim gibi, bu seyahatlerde blog yazma fikrim olmadığı için fotoğraflarım amaca yönelik olmadı. Bundan sonrakilerde olur artık :)
YanıtlaSilÇok keyifli bir anlatım olmuş. Ne kadar da mutlu olmuşlar fotoğrafları çekildiği için :)
Sevgilerimle..
Merhaba Heyyfi,
SilBlogu sevmene çok sevindim. Düzenli yazamıyorum maalesef...
Seyahat yazılarını ben de seviyorum. Herkesin gezerken dikkat ettiği şeyler başka oluyor, onları keşfetmek harika!
Ben de son seyahatlerimde blogu düşünüp fotoğraf çekmeye başladım. Özellikle yemek fotolarına bayılıyorum:)
sevgiler!