santiago de compostela / arabayla kuzey ispanya

Santiago de Compostela'ya direkt uçuşun başladığı günlerde uygun bir bilet bulup gidiyoruz. Granada'da iken ülkenin bu uzak köşesini merak eder dururdum. Mayıs ayı olmasına rağmen Santiago'da gerçekten bir kuzey havası esiyor. Buradan başlayıp 8 günlük bir Kuzey İspanya gezisi yapacağız. Santiago de Compostela'dan sonraki duraklarımız: A Coruna, Oviedo (1 gece), Picos de Europa, Santillana del Mar (1 gece), Bilbao, San Sebastian (2 gece), Burgos, Leon (1 gece), Astorga, Vigo (1 gece).
Santiago, Galiçya otonom bölgesinin başkenti. Burada İspanyolcadan çok Portekizceye yakın bir dil, "galego/gallego" konuşuluyor çoğunlukla. Yer isimleri, tabelalar vs. de bu dilde. Galiçya, Avrupa'nın ucuna itilmiş haliyle ve ıssız kayalıkları, haliçleri, yeşil kırları ve yağmurlu havasıyla İspanya'nın parçası olmaktan çok, neredeyse yalnız bir Orta Dünya gibi. Zaten özerkliklerini kazanmak için Basklar ve Katalanlar gibi epey mücadele ediyorlar. Galiçya'ya bu anlamda kök söktüren Franco ilginçtir ki Galiçya'da doğmuş.

Santiago de Compostela, Hıristiyanlık için önemli bir merkez. İsa'nın havarilerinden St. James'in (Aziz Yakup) naaşının taştan bir tekneyle Kudüs'ten buraya getirildiğine inanılıyor. Hatta teknenin bağlandığı taşın olduğu varsayılan yerde, -ismini bu taştan alan- Padron diye küçük bir şehir bulunuyor. Padron şehrini görmek isterdim. Pazar günleri çok büyük bir pazar kuruluyormuş, aynı zamanda Galiçya'nın 19. yüzyılda yaşamış ve ismini bir şekilde duyurmayı başarmış kadın şairi Rosalia Castro'nun yaşadığı, müzeye dönüştürülmüş evi de buradaymış.

Santiago de Compostela, özellikle 12. yüzyılda Hıristiyanlar için Roma ve Kudüs kadar önemli bir hac yeri haline geliyor. Camino de Santiago (Santiago yürüyüşü) bu hac yolculuğuna verilen isim. Popüler yazar Paulo Coelho'nun çıkışı da Pireneler'den Santiago'ya 700 km.lik yürüyüşünü anlattığı Hac kitabıyla olmuş. Bu uzun yolun son 100 kilometresini yürüyen ya da 200 kmsini bisikletle kateden hacılara bir belge veriliyormuş. Kuzey İspanya yolculuğu boyunca yollarda modern asalarıyla yürüyen hacılara rastlıyoruz.

Santiago'da eski şehir, küçük bir alan üzerinde yer alıyor. Kapalı bir havada ortaçağ dokusunun korunduğu tenha sokaklarda, çan seslerinin eşliğinde yürüyoruz. Atmosfere diyecek yok! Ara ara kalabalık bir turist grubuna rastlasak da genel olarak bir sakinlik var şehirde. Havaalanında karşılaştığımız, Türkiye'den gelmiş bir öğrenci bize "Santiago'ya niye gidiyorsunuz, Vigo çok daha güzel," demişti. Vigo son durağımız olacak, böyle bir Ortaçağ mimarisi yok orada, yaşamak için tercih edilebilecek, neşeli bir balıkçı şehri. Santiago ise güzel olduğu kadar uhrevi yapılarının da etkisiyle dingin, yaşlı ve ağırbaşlı bir şehir. Fotoğrafta görülen revaklı Nova sokağı (Rua Nova).

Hac yolculuğunun simgesi haline gelmiş, hacılara güzergahlarında yol gösteren deniz kabuğu, ok işareti ve St James veya Santiago hacı, tişörtler üzerinde.

Santiago'nun merkezine tüm haşmetiyle kurulan katedral (Catedral del Apostol) ve ön tarafındaki büyük Obradoiro meydanı (Plaza de Obradoiro). Katedralin olduğu yapı kompleksi o kadar büyük bir alana yayılmış ki  her cephesi farklı bir meydana bakıyor.

Bir zamanlar demirci çarşısı olan Plateria Meydanı ve önündeki Atlar Çeşmesi (Fuente de los Caballos). Arkada görünen bina Casa de Cabildo, bir zamanlar katedralde çalışan din görevlilerinin kaldığı bir yermiş, Binanın tarzı "Compostela tarzı barok" olarak nitelendiriliyor.

Barış'ın objektifinden Santiago'da bir sokak.

Burma sütunların, bitki, çiçek ve hayvan motiflerinden oluşan cephe bezemelerinin görüldüğü, İspanya'ya özgü bu üslup Plataresk olarak nitelendiriliyor. Gaudi'nin nelerden ilham aldığı belli oluyor. (Barış'ın objektifinden)

Ağırbaşlı bir kent olduğunu söylemiştim:))

Santiago'da bitişik nizam. Fotoğraf burasının bir kuzey şehri olduğunu yeterince söylüyor sanırım.

Santiago'da iki hacı.

Ağaçlar ve asırlık taşlar...

Katedralin baktığı meydanlardan Praza da Inmaculada.

San Paio de Antealtares Manastırı'nın cephesi.

Katedralin etrafındaki bir başka meydan (Praza da Quintana) ve sanırım Santiago'da en çok beğendiğim meydan.

Şehrin eski merkezinden çıkıp bir tepe üzerine kurulan büyük parkına yürüyoruz. Şehir içinde böyle parklar görmeye ne kadar hasretiz. Şehri ağaçların arasında, uzaktan, neredeyse bir resmi seyreder gibi seyrediyoruz.

Dönüş yolunda karşımıza çıkan küçük, sıradan bir park bile insanın gözüne çok güzel görünüyor. Yaşadığım şehri düşününce böyle parklara özlemle bakmaktan sanırım kendimi alamıyorum.

Meydanlardan birinde çiçeklerden yapılan haç ve dini figürler.

Ortadaki benim! Bir sonraki yazıda yemekleri yazacağım, Galiçya'nın meşhur yemeklerini.