blanco müzesi ve nadir kuşlar

Blanco Müzesi, Ubud''a gelip yerleşmiş pek çok Batılı ressamdan biri olan İspanyol Antonio Blanco'nun resimlerinin sergilendiği bir müze. Ressam buraya yerleşip Balili bir dansçı ile evleniyor, ada için önemli bir figür haline geliyor ve ölene kadar da burada yaşıyor. Antonio'nun Bali'deki kadınları konu alan ve ressamlık kariyerinin sonlarına doğru gitgide (epey!) erotikleşen resimleri ilgi çekiciydi. Fakat (benim için) nadir yaratıklarla dolu bu müzede sergilenenlere yoğunlaşmak zor oldu. Daha çok etraftaki rengarenk kuşları seyretmek istedim. Çok güzellerdi ve üzerlerinde o bildiğimiz ürkeklikten eser yoktu!

Antonio, görebildiğim kadarıyla "çılgın ressam" kategorisinde değerlendireceğimiz bir adam! Bu ilginç yapıyı da kendisi tasarlamış. Bazı resimlerinin, çok sevdiğim İspanyol ressam Joaquin Sorolla'yı andıran bir yanı vardı.
Bahçe. Bahçede bir yol çizen o büyük taşlar dev bir yaratığın adımları gibi. (Ben de kol saatli bir tavşanın peşine takılıp geldim buraya sanki;)

Müzenin girişindeki merdivenlerin iki yanına dizilmiş ejderhalar. Aklıma elbette ejderhalara vurgun Laodikea geliyor ve onları daha da seviyorum! Uzaklarda bir yerlerde bir arkadaşınızın hatırası gelip sizi buluyor işte. Ne güzel! 
Sohbetteler sanırım.

Doğanın müthiş yaratıkları...

Temizlenmekle meşgul.

 Biraz mesafeli bir duruşu vardı. Eee, bu seçimine saygı göstermek gerekirdi.

 Tavırları öylesine zarif ve şakacı idi ki bana gülen bir kuşla bakıştığımı düşündürttü.

İnsan bu renklerin gerçek olduğuna inanamıyor. (Çok fena ama papağanlar bana boya reklamlarını anımsatıyorlar. Zihnimden bu bilgiyi silmek mümkün olsaydı keşke...)
Türü tükenen Bali Sığırcığı'nın tatlı bakışları...

Bir yeryüzü cenneti demek istedim en başta ama utandım. Şimdi diyebilir miyim?
Blanco'nun arkada bıraktığı boyaları. Ne zaman boya kalemleri, yağlıboya tüpleri görsem bir heyecan duyarım. Yine öyle oldu. Etrafında dolandım durdum.

 Müzenin (bir zamanlarki evin) avlusu.

 Grotesk hayvan figürlerinin olduğu mobilyaların hepsi birer efsane anlatır gibi. Burada çok yaygın bu mobilyalar.

Ressam ve ailesinin müzenin karşsında yer alan tapınağı

Galungan Günü olduğu için her zamankinden daha zahmetli sunular hazırlanmış.

 Sunuların altındaki hasır sepetler burada çok sık karşınıza çıkan tipik el yapımı işlerden.

Arma Müzesi'ne daha önce gitmiştim (onun fotoları da bir sonraki postta) ve resimlere bayılmıştım. O gün ise, asıl Balili 20. yüzyıl ressamların resimlerinin sergilendiği Puri Lukisan'a ("Resim Sarayı" demek) gitmek üzere yola çıkmıştım. Fakat ne olduysa oldu önce Blanco'ya gittim. Hasta olduğumdan müze sonrası tüm enerjim çekilmişti. Kendimi zar zor kaldığımız yere attım. 

Bazı yerler, hatta gezmeyi çok istediğiniz yerler gezilmeden kalabiliyor öyle. Sanki içten içe o şehre bir daha gitmek için güzel bir bahane olarak saklıyorsunuz bir yerlerde...Çocuklukta sona sakladığınız gofretler gibi. Ne tuhaf!


Yorumlar

  1. aaahhh ahhhhh! diyerek içimi çektikten sonra rüyaya yatmaya gidiyorum ki o kol saatli tavşanı ben de göreyim (:

    YanıtlaSil
  2. :) tavşanı görmüşsündür umarım saçaklı. (ben bazen hakikaten ilginç yerlerde geziyorum rüyalarımda. bayılıyorum buna!)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. gerçeğini geçtim rüyada bile göremedim... pff :/
      elinize sağlık :)

      Sil
    2. napalım, bir dahaki sefere diyelim öyleyse:)

      Sil
  3. Cennetten bir köşe dedikleri yer burası olmalı. Renkler capcanlı, huzur dolu.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de şimdi fotolara baktığımda "ben burada mıydım," diyorum doğrusu. Renkler, özellikle kuşların renkleri harika bence de

      Sil
  4. Kuşlara bayıldım resmen defilede gibiler... rengarenk:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kuşlar defilede! Çok sevdim bunu. Sevgiler.

      Sil
  5. Harika yazi ve muhtesem resimler Alkim'cigim, Endonezya konusunda giderek heveslendiriyorsun beni:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şilancım, teşekkür ederim. Ben de sizin şu büyük gezinizi merakla bekliyorum. Endonezya'nın daha çok küçük bir kısmını gördük aslına bakarsan ama anladık ki gez gez bitecek bir yer değil ve hakikaten çok güzel bir ülke.

      Sil
  6. Bu arada farkettiysen yorum birakamama sorununu cozdum: Firefox ile denedigimde birakamiyorum ama Google Chrome'u browser olarak kullandim ve oldu. Baska sorun yasayan okurlarin olursa degisik bir browser kullanarak tekrar denemelerini onerebilirsin. Sevgiler..

    YanıtlaSil
  7. Aa, evet, yorum bırakabilmişsin. Ben nedense tesadüfen olduğunu düşünmüştüm (ne bilimsellik ama;)Tamam, bir daha aklımda olacak bu.
    Bu arada gazetedeki yazını okudum! Harika olmuş Şilan, eline sağlık. Belki bloga da koyarsın. Hindistan günlükleri öksüz kalmasın;)Sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tesekkurler Alkim'cigim, bloga da koyacagim Andaman yazimi yakinda :)

      Sil
  8. Papağan fotolarını görünce çok heyecanlandım.Seviyorum papağanları....Paylaşım için teşekkürler :)

    YanıtlaSil
  9. Benim papağanlar konusunda fazla bir bilgim yok ama çok harika yaratıklar olduklarını düşünüyorum. Sizin blogunuzdan da yeni haberdar oldum.
    Fotoğraftaki kuşların bir tanesinin papağan (altına yorum yazdığımın) olduğunu düşünmüştüm ben. Bu konuda pek bilgili olmadığım ortada;)

    YanıtlaSil
  10. Hakikaten cimenlerin ustundeki taslar bir yaratigin ayak izi gibi. Gofret gibi sona saklamayalim icimizden geldigince gezelim gorelim:) Hayat kisa!

    YanıtlaSil
  11. Haklısın didem, bu alışkanlığımndan kurtulmam gerek. Ne var ki çocukluktan beri benimle. Yensin gofretler, gezilsin şehirler ;)

    YanıtlaSil
  12. Cennete düşmüş gibisin, çok beğendim fotoğrafları, sevgiyle kal ...

    YanıtlaSil
  13. Evet, öyle de denebilir;) Sevindim beğenmene kitap sesleri. Çok teşekkürler...

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar